| تبليغات | X |
سلام به تمام دوستای عزیزم که همیشه با اومدنشون به وبلاگ من منو خوشحال می کنن....
دوست دارم این بارم همراهیم کنید.... 
راستش امشب اسمون دل همراز ستاره بارونه....
اخه امشب ماه به مهمونی ستاره ها رفته تا با هم این جشن رو برگزار کنند....
اخه میدونید امشب شب تولد بهترین یار و دوست و همدم منه.....
راستش امشب شب تولد فاطمه ست که همه کسه منه....
,فاطمه خانوم 19 ساله می شه....
فاطمه رو میشناسید,همیشه اوله تو نظر دادن تو وبلاگ, وبلاگی که به خاطر خودش ساخته شده....
امیدوارم خوشت اومده باشه عزیزم....
دوباره به دنيا بيا
در روزی ديگر
ساعتی ديگر
....
چشمانت را ببند
و
باز کن.
تولدت مبارک
ستاره ی من وقتی تو به دنیا آمدی تمام ناقوس ها به احترام وجود فرشته وار تو به صدا در آمدند و تمام فرشته ها مثل ابرای زمستون گریه کردند چون یکی از بینشون رفته بود...تمام پروانه ها دیوانه وار در آغوش شعله جان دادند چون در برابر عشق تو هیچ بودند و تمام خدایان در برابر خدای زمینی من سجده کردند چون اون تک خدای راستین عشق بود.آری به اندازه تک تک ثانیه های زندگیت دوستت دارم و به اندازه لحظه لحظه های زندگیت جان خواهم داد.....
فاطمه عزیزم تولدت مبارک
از کبوتر عشق پرسيدم:
به بهترين دوستم چه هديه اي بدهم؟
گفت:فقط بگو
دوستت دارم
اگر باران بودم انقدرمي باريدم تا غبارغم را از دلت پاک کنم اگر اشک بودم مثل باران بهاري به پايت می گريستم اگر گل بودم شاخه اي از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميکردم اگر عشق بودم اهنگ دوست داشتن رابرايت مينواختم ولي افسوس که نه بارانم نه اشک نه گل و نه عشق اما هر چه هستم دوستت دارم....
http://www.iranclip.com/player/814
"همیشه با تو"
معنای زنده بودن من
,با تو بودن است.
نزدیک
, دورسیر
, گرسنهرها
, اسیردلتنگ
, شادآن لحظه ای که بی تو سر آید مرا مباد!
مفهوم مرگ من
در راه سر افرازی تو
,در کنار تو
,مفهوم زندگی است.
معنای عشق نیز
در سرنوشت من
با تو
,همیشه با تو
,برای تو
,زیستن...
سلام به همه دوستای عزیزم که همیشه با اومدنشون به این
وبلاگ منو خوشحال می کنن امشب اومدم که قبل از تحویل
سال آپ کنم ولی این آپ با بقیه آپ کردنا فرق داره,اونم اینه
که اول می خوام پیشاپیش عید به همه دوستای خودم تبریک
بگم و دوم اینکه می خواستم واسه اون دوستایی که
می خواستن منوبشناسن خودمو معرفی کنم و سوم
یه خبر دیگه هم بدم که شایدواسه کسی جالب نباشه بدونه
اما فکر کردم که اگه بگم بد نباشه ودر آخر یه شعر که به عزیزترینم
تقدیم می کنم
اول می گم اسم من روح الله,25 سالمه اهل شهرکرد لیسانس
حقوق دارم دیگه چیز زیادی از خودم نمی دونم و حرف دیگه
که می خواستم بگم اینه که من متولد ۱/۱/1361هستم, سال
نو که تحویل بشه 25 ساله میشم,اگه کسی خواست می تونه
بهم تبریک بگه
عید نوروز به همه دوستای خودم مخصوصا به..! تبریک میگم البته
همراه با بهترین آرزوها وامیدوارم که ساله خوبی داشته باشین......
عزيز راه دورم
بي تو چه سوتو كورم
بي تو به مفت مي ارزم
يه دنيا زير قرضم
قربونت برم الهي
شاپرك سپيدم
روزنه ي اميدم
خورشيد دل طلايي
قصيده ي طلايي
حالا كه حرف دل راه دلامون يكي شد
أسمون پر ستاره ي شبامون يكي شد
هر چي كه دارم مال تو
باقي عمرم مال تو
مال و منالي ندارم
اما ستاره هارو هر چي شمردم مال تو
توي قمار زندگي هر چي كه باختي پاي من
هر چي كه بردم مال تو
کاش یکدم غرق گردم در تب دریای چشمت
تا ببینم اوج ناز نرگس شیوای چشمت
کاش یکدم از نگاهت می چکیدم همچو اشکی
تا بشویم درد و رنج حاصل از سودای چشمت
همچو اشکی پاک و ساده بر سر هر تیر مژگان
واله و مست و پریشان از سر غوغای چشمت
با نگاهت می فریبی این دل زار و خموشم
می کند هر گوشه مستم ساغر زیبای چشمت
می روم تا ناکجاها ب ی نشان از خانه تو
چون به هر سو می کشاند دلبرا ایمای چشمت
کاش یکدم مست گردم در خیال با تو بودن
تا ببینم شاید امشب عاقبت رویای چشمت
غرق گردم بی سروپا در دل چشم سیاهت
بی خیال از درد و هجران فارغ از پروای چشمت
کاش باشم در کنار ساحل ناز نگاهت
تا برآید خواهش دل د کف مینای چشمت
مشتی از آب نگاهت امشب از بهر عبادت
می زنم بر روی پر غم تا شوم شیدای چشمت
(بچه ها این شعر اگه خوندید واسه شاعرش یه نظر توپ بدید,خوشحال میشم)
من ابری بودم....
من ابری بودم سرگردان
,ابری پرشور و لبریز از زمزمه های باران
,بارانی گرم از سوز فراق یاران
,ابری بزرگ که هیچ گاه نتوانست با یک دنیا باران
,تن گلبرگی خشک را نمدار کند!
آری ابری بودم بزرگ
, ولی تیره و کبود!روسیاه مانده ای از گذشته های دور
,خاکستری به جا مانده از آتش جفای یاران
,بزرگ شده ای به دست بازیهای آسمان
,و سرگردان به دست طوفان تقدیر!
نه از صدای رعد و برقم کسی لرزید
,و نه از برق تندرم چشمی زده شد!
از رطوبت گفتارم خاک سخت
, نرم نشد,و حتی شبنم حرفهایم بر روی گلی ننشست!
روزی در پاییز تنم
, دلم هوای باریدن کرد!نمی دانستم کجا حرفهایم را ببارم
,رفتم و رفتم تا به خانه دل او رسیدم
,خانه ای بزرگ و وسیع بود!
ولی نمی دانم چرا
,با این همه وسعت جایی برای تن سرد و حقیر من نداشت!
آری
, آنجا سرای امید بود,و برای من سراسر یاس و ناامیدی جایی وجود نداشت!
ولی با این تفاسیر باریدم و باریدم تا از روزنی بدان خانه وارد شدم
,در آن سرا
, عشق, وفا, صفا, مهر و محبت آموختم!و آن سرای محبت
,پل پرواز خوشبختی های من شد...
مخصوصا به...
شور عشق
دلخوشم من چون گدای این درم
هم گدای فاطمه هم حیدرم
سوی این درهست دائم دست من
نیست حاجت بر سرای دیگرم
آبرویم از در این خانه است
زین سبب از خلق عالم برترم
تا که آید نام زیبای حسین ( ع )
اشک آید از دو چشمان ترم
روضه هایش چون به گوشم میرسد
می زند بر سینه و دل آزارم
کاش می شد کربلا باشم شبی
تا به بر گیرم مزار دلبرم
یاد دارم کودکی بودم ولی
شورعشقی بود دائم در سرم
تا که ایام محرم می رسید
می نمودم رخت ماتم در برم
یاد دارم مانده در گوشم هنوز
گریه های بی صدای مادرم
اینچنین می گفت با صد شوروشین
من فدای کام عطشان حسین(ع)
قربانگاه تو
راه من,از کثرت دشمن, زهرسو بسته بود
داغها پی در پی و, غمها بهم پیوسته بود
بس که از میدان, درون خیمه, آوردم شهید
بود سرتاپای من خونین و زینب خسته بود
هر شهیدی شاهکاری داشت در اینجا, ولی
کارهایت ای برادر جان, همه برجسته بود
تا بسوی خیمه برگردی مگر با مشگ آب
جام در دستش رقیه , منتظر بنشسته بود
من تک و تنها گشودم , راه قربانگاه تو
گرچه دشمن,هرزمان,درهرطرف,یک دسته بود
بر زمین افتاده دیدم پیکرت را غرقه خون
مشگ خالی و,دودست و, پرچمی بشکسته بود
پشت من ازداغ جانسوزت,برادرجان شکست
چون که رکن نهضتم , بر همتت وابسته بود
هر چه کوشیدم,که در برگیرمت,ممکن نشد
بس که دشمن,جمله اعضایت,زهم بگسسته بود
خواستم , آنگه ببندم چشم هایت را اخا
لیک پیش از من عدو با تیر چشمت بسته بود
ناله عباس را تا دشمن او نشنود
گریه اش,دروقت جان دادن (حسان) آهسته بود
" همیشه ماندگار "
یاد تو بارها و بارها
در ذهن ویرانم تداعی می شود,
یاد روزهای بارانی
در زیر آلاچیق عشق
,و یاد شبهای پرستاره
که زیر نور کهکشان محبت ساکن بودیم!
ویاد آن حرف های قشنگ که از جنس دلت بود!
با یاد تو به دوردست های خیال سیر می کنم
و با یاد تو از غم ها فارغ می شوم.
یاد تو بر این دل مجروح مرحم است
,یاد تو روح سبز زندگی را در کالبد وجودم زنده می سازد
,یاد تو تداوم بخش راه زندگی است.
و تو پندار که ابرها گریستن خود را از یاد برند
,باشد که پرندگان پرواز را فراموش کنند
,گویی که خورشید پرتوافشانیش را دریغ دارد
,ولی بدان که تو در خاطر خسته ام رخنه کرده ای
و چون گل سرخ و شقایق و پرستوی عاشق
همیشه جاودان خواهی ماند!!!
مهربانم
,هرگز ز یاد خسته ام برون نخواهی شد
و تو را چون خالق هر چه لطافت و عشق است
,دوست دارم
و می پرستم.........
شمیم عشق....
تمام راهها را به سوی جاده تنهایی می پویم و دراضطراب گلبوته های جدایی,
چشمانم را به سوی صداقت پروانه های شهرعشق آذین می بندم !
به توفکرمی کنم که چگونه درگلزار وجودم آشیان کردی و بر تار و پود تنم
,حروف عشق را ترنم فرمودی !
پس باورم کن!!
که به وسعت دریا و به اندازه زیبایی چشمانت هنوزدرمن شمعی روشن است
,و من در انتهای غروب
, نگاهم را به سوی مشرق چشمانت دوخته امتا مگربازتاب صداقتمان در دستان تو تجلی کند!
کوه با نخستین سنگها شکل می گیرد
,طولانی ترین راهها با اولین قدم آغاز می شوند و انسان با نخستین درد !
اما من با اولین نگاه تو آغاز شدم!!
پس ای روح سبز باران
, در امتداد رگهای خشکیده ام ببار!باورکن با وجود تو زمستان بوی بهار می دهد و با یاری دستان تو گلها
,نسیم روحبخش یاد تو را در وجودم زمزمه می کنند .
ای کاش می توانستم قطره قطره خون رگان خود را جاری سازم
,و این مردم را به شهری از شهرهای محبت می بردم
,تا ببینند خورشیدشان کجاست و یاری ام کنند .
عزیزا :
وقتی امید و یاس با هم برابر باشند
,زندگی چه معنایی دارد؟ چه لذتی خواهد داشت؟
ورق که سیاه باشد
, قلم را یارای جولان بر عرصه کاغذ نیست !چه بگویم و چه بنویسم که کلمات گنجایش بیان محبت تو را ندارند
,و من به سوی هر کلمه ای که میروم از دستانم می گریزد!
ولی با این همه
,همین کلمات شکسته بسته را کنارهم می گذارم و امیدوارم
,بتوانم ذره ای از بسیارت و اندکی از سرشارت را سپاسگزار باشم !!!
ای آرزوی من...
تو آن همای بخت منی کز دیاردور
,پرپرزنان به کلبهء من پرکشیده ای
,بربامم ای پرندهءعرشی خوش آمدی
,درکلبه ام بمان
,ای آنکه چو من
,یک آشیان گرم محبت ندیده ای
,با من بمان که من یک عمر بی امید
,همراه هرنسیم به گلزارعشق ها
,درجستجوی یک گل خوشبوشتافتم
,می خواستم گلی که بدهد بوی آرزو
,اما نیافتم!
شبهای بس دراز با دیدگان مات
,برمرکب خیال نشستم
,امیدواردنبال یک ستاره فضا را شکافتم
,می خواستم ستارهء امید خویش را
,اما نیافتم!
بس روزهای تلخ و غمگین و نامراد
,همراه موجهای خروشان و بی امان
,تا عمق بیکرانهء دریا شتافتم
,شاید بیابم آن گوهری را که می خواستم
,اما نیافتم!
امروزیافتم گم گشته ای که درطلبش عمرمن گذشت
,اما کنون نشسته مرا روبرو تویی
!آنکس که بود همره با سحرمنم
,وآن گل که داشت بوی آرزو تویی!
دیگر شبان تیره نپویم درآسمان
,تو آن ستاره ای که نشستی به دامنم!
همراه موج دردل دریا نمی روم
,تک گوهرم تویی که شدی زیب گردنم
!تو آن همای بخت منی.....
نوشین لبی که جان به تنم می دمد تویی!
عمرمنی که تاب و توان داده ای به من
,با من بمان که روشنی بخت من ز توست
,آری تویی
,که بخت جوان داده ای به من......
"کمکم کن "
در این سکوت شبانگاهان به مهتاب چشم دوخته ام و از ستاره ها دربارهء تو می پرسم, شبی که چشمانم با چشمانت بازی ها داشت, من بی خبر از آن به نگاهت دل بستم
من ترا در ابرها در باد و باران و در لایه لایه های برگهای زرد خاطره یافتم.
سرزمین خاطره های من و توجایی است که آفاق در آن رنگ دیگری دارد .
و حالا دلتنگی هایم را با رنگ سیاه می نویسم و آرزوهایم را با رنگ آبی ,
چون امروز آسمان در قلب من است
آسمان خاطره ای که پروانه های سبز و جوان اندیشه ام در آن بال به پرواز گشوده اند .
هم اکنون وسعت فاصله هایمان را تنها خداوند به نظاره نشسته , همانی که به
خاطر قدرتش و گاهی بدلیل همراهی بیدریغش فاصله ای در حریم
عبودیتش میان من و او نیست.
ای ساحل سبز افق ! من در جایی از رویاهایم که فردایی از جوانی ام نقاشی
شده, به امید تقدس نگاهت بی محابا اشک می ریزم .
رفیق دلم ! می دانی که چشم هنگامی زیباست که مملو از اشک باشد و
اشک زمانی زیباست که به خاطر عشق بریزد
کاش می شد در ابدی بودن آبی کرانه ها آشیانه ساخت و در آغوش گرم
آرامش آرام گرفت .
عزیز چشمانم ! کمکم کن تا لایق دلت باشم . کاش آسمان برای نازنینی که
هیچکس را جایگزین نامش نخواهم کرد , همیشه نیلی باشد.......
